ΦΓΗΞΦΞ

.

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

Ποίημα - Ο Γαιτάνος και η Χρυσή Αυγή!

Το λάβαμε και με χαρά το δημοσιεύουμε
Ένα ποίημα από τον συναγωνιστή Παύλο Κιρκασίδη.

Το θέμα:Ο Γαιτάνος και η Χρυσή Αυγή!





 


Καθώς περπάταε στο ναό να φτάσει στο ψαλτήριο,
με το μαλλί σαντρέ ξανθό, από το κομμωτήριο,
απλώνει το χεράκι του να πιάσει το τροπάρι
και τονε φέρνει η μοίρα του μπροστά στον Κασιδιάρη.

-Τι θέλεις καλέ σύ εδώ, του λέει με λάγνο βλέμμα,
τι σχέση έχει ο θεός
με το "τιμή και αίμα"?
-Εγέρθητου μωρή λουλού του λέει ο Ηλίας
(πού είχε φιλοσοφική τελειώσει στας Αγγλίας...)
μετάνιωσα που έδειρα τη Λιάνα την Κανέλλη
κι ήρθα να πάρω σχώρεση απ' τον παπα-Βαγγέλη
που είναι και καλός παπάς μα και καλός φασίστας
κι όταν τελειώνει η λειτουργιά δουλεύει και μπασίστας
σε μέταλ μπλάκ συγκρότημα μαζί με τον Καιάδα.
...Ξέρεις, αυτό το ...μόγγολο που ψήφισε η Ελλάδα.

Κι΄όπως τα έλεγε όλα αυτά και την ψυχή του άδειαζε

ο Πέτρος από μέσα του με πάθος τον χαλβάδιαζε,
γιατί όπως και να το πείς, ο Ηλίας είναι ωραίος.
(άσχετα αν στη Μιχαλού έχει μεγάλο χρέος).

Και έτσι γνωριστήκανε και βγήκαν κι ήπιαν τσάι
κι ένιωσε ο Πέτρος μέσα του σαν κάτι να κλωτσάει.
σαν ένα φρόνιμα εθνικό, σαν κλέος ένα πράμα
και φυσικά δεν άργησε να γίνει και το θάμα
και ο Πέτρος μας δρασκέλισε της μοίρας το κατώφλι
κι ένα φιδάκι τόσο δά πετάχτηκε απ' το τσόφλι.

Μα το φιδάκι θέριεψε κι έγινε μαύρο φίδι
κι ο Πέτρος μας απέκτησε το νέο του στασίδι
και χώθηκε σιγά-σιγά στου φασισμού τον βόθρο
κι ούτε που έλειψε ξανά από κανένα όρθρο.

Μαζεύονταν κάθε πρωί και ψέλνανε τροπάρια
κι όλοι μαζί προσκύναγαν του χίτλερ τα παπάρια.
Κι όταν τελειώναν οι ψαλμοί, σαν έπεφτε το γέρμα,
βγαίναν να δείρουν αλβανούς κι όσους με σκούρο δέρμα
έπεφταν μπρός στο δρόμο στον Άγιο Παντελεήμονα,
κι ως πλάσματα πανέξυπνα κι απίστευτα νοήμονα,
δε δέρναν μόνο αλλοδαπούς που είναι κάπως σκούροι,
δέρνανε κι όσους μαύρισαν στα μπάνια στο Καβούρι.

Κι έτσι ολοκληρώθηκε ο Πέτρος πιά ως άντρας

κι ούτε που τούπανε ξανά πως είναι ντιγκιντάγκας
διότι η Χρυσή Αυγή, εκτός απ' όλα τ' άλλα,
πριν να σου δώσει γιά να πιείς του φασισμού το γάλα,
ρίχνει μέσ' στο ποτήρι σου χάπια τεστοστερόνης
κι εκεί που είσαι γκέουλας γίνεσαι Παπαχρόνης.

Κι έτσι λοιπόν τον έκαναν και Έλληνα μα και άντρα

και του κρεμάσαν ύστερα και μια γαλάζια χάντρα
μήπως και τον ματιάσουμε άμα τον συναντήσουμε,
γι' αυτό αν τον δούμε από κοντά, θα πρέπει να τον φτύσουμε.
Που απ' την πολλή ευσέβεια κι απ' την χριστιανοσύνη
προσκύνησε το φασισμό και την παραφροσύνη.

Φτού σου λοιπόν λεβέντη μας φτού σου βρε παλληκάρι μας,
πήρες το χρίσμα των ναζί, πάρε και το παπάρι μας !


 Παύλος Κιρκασίδης.

8 σχόλια:

  1. Το μήνυμα από HELENA διαγράφτηκε λόγω του υβριστικού λεξιλογίου που χρησιμοποίησε.
    Καταλαβαίνουμε το δίκιο που ίσως έχει και θα επανορθώσουμε μόλις διασταυρώσουμε την πληροφορία, αλλά αυτό δεν την νομιμοποιεί να εκφράζετε άσεμνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΥΓ. Επίσης είναι κωμικό το ότι όσοι το υπέκλεψαν, λόγω του ...copy-paste, αντέγραψαν και ένα λάθος το οποίο υπήρχε στο πρωτότυπό μου.

    (έχουν πλάκα τελικά οι κλέπτες)...

    Επίσης θα ήθελα να ρωτούσατε και τον κ. Ηλιόπουλο (ποιός είναι αυτός?) πώς δεν ντρέπεται να κλέπτει το έργο κάποιου άλλου.

    Προσωπικά δεν θα καταδεχόμουν με τίποτε να προβώ σε μία τέτοια πράξη.

    Ο δημιουργός παίρνει ευχαρίστηση από την αποδοχή των ΔΙΚΩΝ ΤΟΥ δημιουργιών. Αυτός που παίρνει ικανοποίηση από την αποδοχή των κλεμμένων είναι μάλλον διεστραμμένος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ερχόμαστε με αυτή την δημοσίευση να ζητήσουμε δημόσια συγνώμη από τον συναγωνιστή Παύλο Κιρκασίδη, τον οποίο μέσα από το άρθρο μας "Ποίημα - Ο Γαιτάνος και η Χρυσή Αυγή!", άθελα μας, θίξαμε αναφέροντας ως δημιουργό του παραπάνω κειμένου -ποιήματος,κάποιον ανύπαρκτο και εξαφανισμένο, ως προς στιγμήν Ηλία Ηλιόπουλο.

      Η πραγματικότητα είναι ότι δημιουργός του παραπάνω, πολύ πετυχημένου πράγματι, ποιήματος ανήκει πνευματικά στον Παύλο Κιρκασίδη.
      ΣΗΜ : Συναγωνιστή Παύλο, ουδεμία σκοπιμότητα είχαμε δημοσιεύοντας αυτό το κείμενο να θίξουμε εσένα ( που η αλήθεια είναι οτι δεν σε ξέραμε, και χαρήκαμε που σε γνωρίσαμε έστω και έτσι)ή το έργο σου.Το συγκεκριμένο κείμενο το λάβαμε μέσω e-mail,από γνωστό σε μας φυσικό πρόσωπο,όπως ακριβώς το δημοσιεύσαμε και το αναφέρουμε σαφώς στην αρχή του κειμένου.
      Κάναμε, πριν την δημοσίευση, ερεύνα για την πατρότητα του κειμένου ,αλλά δεν βρήκαμε κάτι στο διαδίκτυο. Έτσι υιοθετήσαμε την άποψη του αποστολέα του e-mail, θεωρώντας ότι τον δεσμεύει η υπογραφή του.
      Η καθυστέρηση στην απάντηση μας οφείλετε ότι δώσαμε δυο μέρες προθεσμία στον ανύπαρκτο (;)κ. Ηλιόπουλο ακολουθώντας την μέθοδο του mail-back να εμφανιστεί.
      Η προθεσμία εξέπνευσε , και νάμαστε εδώ ζητώντας δημοσία συγνώμη από σένα.
      Να είσαι καλά, να έχεις έμπνευση, και να είσαι σίγουρος ότι θα συναντηθούμε στον αγώνα για την λευτεριά.

      Διαγραφή
  4. Φίλοι μου εξ αρχής δεν έριξα την παραμικρή ευθύνη σε σας. Είναι λογικό όταν έρθει κάποιος και "υπογράψει" ό,τιδήποτε να μην πάει ένα φυσιολογικό μυαλό στο ότι το οποιοδήποτε υπογραφόμενο κείμενο ανήκει σε κάποιον άλλο. Υπό την έννοια αυτή, δεν νομίζω πως εσείς πράξατε κάτι "λάθος". Σε κάθε περίπτωση ευχαριστώ γιά την επανόρθωση.

    Τα σημαντικά όμως δεν είναι τούτα. Τα σημαντικά είναι το πώς θα καταφέρουμε να απαλλαγούμε από τούτη τη νέα κατοχή της χώρας μας. Και σε αυτό το ερώτημα, μόνο ενωμένοι θα μπορέσουμε να δώσουμε απάντηση. (Λογοκλέπτες και μη...) :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τωρα, που ακριβυναν τα παντα,
    εγω πουλαω πολυ φτηνα,
    εχω τιμες του '67
    κι εμπορευμα εχω του '40.

    Πουλαω τον πονο τυλιγμενο
    σε περιτυλιγμα εθνικο,
    το μισος μου το ελληνικο
    ειναι καλυτερο απ'το ξενο.

    Πουλαω και προσβολες και φρικη
    κι αντι για καθωσπρεπισμους,
    ωμη τη βια κι αλαλαγμους
    εχω κρυμμενα στο μανικι.

    Πουλαω κερια και θυμιατηρια.
    Στην Παναγια και το Χριστο
    (καποια στιγμη θα τους χρειαστω)
    τους κανω παντα τα χατηρια.

    Μπροστα μπροστα στο μαγαζι μου
    εχω μεγαλη επιγραφη
    <>
    κι ειν' ολοσκοτεινη η ψυχη μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τωρα, που ακριβυναν τα παντα,
    εγω πουλαω πολυ φτηνα,
    εχω τιμες του '67
    κι εμπορευμα εχω του '40.

    Πουλαω τον πονο τυλιγμενο
    σε περιτυλιγμα εθνικο,
    το μισος μου το ελληνικο
    ειναι καλυτερο απ'το ξενο.

    Πουλαω και προσβολες και φρικη
    κι αντι για καθωσπρεπισμους,
    ωμη τη βια κι αλαλαγμους
    εχω κρυμμενα στο μανικι.

    Πουλαω κερια και θυμιατηρια.
    Στην Παναγια και το Χριστο
    (καποια στιγμη θα τους χρειαστω)
    τους κανω παντα τα χατηρια.

    Μπροστα μπροστα στο μαγαζι μου
    εχω μεγαλη επιγραφη
    ΨΕΜΑ, ΝΤΡΟΠΗ: ΜΙΣΗ ΤΙΜΗ
    κι ειν' ολοσκοτεινη η ψυχη μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή